نام خانوادگي: عظيمي
تاريخ تولد: 15/1/1319
تاريخ شهادت: 18/12/1361
محل شهادت: جزيره مجنون
شهداي ما مثل ستارگاني در تاريخ ميدرخشند. * مقام معظم رهبري*
............مبادا استقامت را از كف بدهيد كه دشمن بر شما به خندد باز هم شما را سفارش ميكنم به سفارش كه علي ( ع) به ما كرده تقوي الله تقوي الله تقوي الله و اما سفارش به پدر و برادران عزيزم. برادرانتن پوش منطقه گندمان
تن پوش زنان منطقه گندمان در گذشته ای نه چندان دور
لچک و مینا
لچک: کلاهی پارچه ای بوده که همراه (می نا) استفاده میشده و با انواع سکههای قدیمی، مروارید، سنگ و پولک تزیین می شده و انواع گوناگون داشته: مثل سیخکی، ریالی، صدف، که رایج ترین آن ریالی میباشد که از سکههای قدیمی استفاده میشده است.
مینا: روسری از جنس حریر بوده و با ابعاد بسیار زیاد به شکل مستطیل بوده که بهصورت بسیار ویژهای به سر میکردند. می نا را با یک سنجاق محکم توسط بندی از یکسوی لچک بهسوی دیگر آن از پشت سرشان میآویختند که به آن سیزن میگفتند و بعد موهای جلوی سر را تاب داده و از زیر لچک بیرون میآوردند و در پشت می نا پنهان میکردند. وآن موها را ترنه مینامیدند و با مهرههایی با رنگهای گوناگون آن را تزئین کرده که جلوهای خاص به زیبایی می نا میداد.
تنپوش زنان منطقه گندمان پیراهنی بوده به نام جومه .این پیراهن معمولاً دو چاک در اطراف کمر داشته و تا پایین کمر میرسید و زیر آن دامن بسیار پرچینی به نام شولارقری (تمون قری )میپوشیدند که برای تهیه آن گاه از ۸ تا ۱۰ متر پارچه استفاده میشده است.
جلیقه (جلزقه) روی پیراهن پوشیده میشده و از جنس مخمل بوده است.
برای پوشش پایین تنه از شلواری معمولی استفاده میشده است.
رنگ لباس زنان منطقه گندمان الهام گرفته از طبیعت بوده است. زنان و دختران جوان در رختهای خود از رنگهای روشن استفاده میکردند و رنگ لباس خانمهای مسن به دلیل احترام به سن و سال آنها تیره بوده است.
امامزاده عسگر علی گندمان : بنای این امامزاده در قلب شهر گندمان واقع شده و اهمیت خاص آن از این لحاظ است که قدیمی ترین نوع پلان چهارگوش را دارا می باشد . بنای این امامزاده به دوره اقتدار اتابكان در چهار محال و بختیاری باز می گردد . این بنا که با خشت ساخته شده از بیرون به صورت یک چهارگوش گنبددار و از داخل چند ضلعی است . گنبد این امامزاده به شکل یک پوشه آجری است كه جهت محافظت بیشتر در برابر عوامل طبیعی یک روكش فلزی نیز بر روی آن كشیده اند.
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش. باز جوید روزگار وصل خویش