آش پشت پا

آش پشت پا

در زمان گذشته که امکانات مسافرت برای همه فراهم نبود . همه نمی توانستند به مسافرت بخصوص سفرهای زیارتی بروند. و هر کسی که توان مالی داشت و به سفر زیارتی می رفت برای مردم و اهالی قابل احترام بودند ،که آداب خاصی را در غیاب آنها بجا می آوردند.از جمله این آداب تهیه و پختن آش پشت پا می باشد که به محض رفتن مسافران و زائرین عتبات عالیات عموما مشهد مقدس و خاصا کربلا، همسایه ها و فامیل های وابسته دور هم جمع می شدند و برای سلامتی آنها آش تهیه می کردند و بین همسایه ها و آشنایان تقسیم می کردند ،که این رسم  هنوز هم پابرجاست.همچنین اگر جوانی به خدمت سربازی می رفت برای سلامتی و موفقیتش آش پشت پا تهیه می کردند.